Niezależny poseł Rupert Lowe opublikował 16 czerwca raport „Rape Gang Inquiry”, sfinansowany zbiórką publiczną – ponad 20 tysięcy darczyńców wpłaciło łącznie 600 tysięcy funtów. Dwa dni później sprawę poruszono w Izbie Gmin.
Raport opiera się na materiałach z oficjalnych dochodzeń (raport Jay ws. Rotherham, Telford, Casey Audit z 2025, IICSA), zeznaniach ofiar i danych sądowych – opisuje zorganizowane gangi grupowego wykorzystywania seksualnego działające w co najmniej 149 dystryktach władz lokalnych w Wielkiej Brytanii, czyli niemal 40 procent wszystkich w kraju.
Na podstawie ekstrapolacji danych z raportu Jay (Rotherham 2014 – co najmniej 1,4 tys. ofiar) i innych lokalnych dochodzeń autorzy szacują, że od lat 50. XX wieku ofiarą zorganizowanych gangów padło co najmniej 250 tysięcy głównie białych brytyjskich dziewcząt – pierwszy udokumentowany przypadek pochodzi z 1955 roku w Bradford.
Według raportu sprawcy w tego typu zorganizowanych grupach to w przeważającej części mężczyźni o muzułmańskim, przede wszystkim pakistańskim pochodzeniu – autorzy wskazują, że nadreprezentacja tej grupy w tej kategorii przestępczości była dokumentowana już we wcześniejszych brytyjskich raportach.
Raport opisuje powtarzający się schemat działania: ofiary uwodzone od 11. roku życia alkoholem, narkotykami i prezentami, przewożone taksówkami między miastami, gwałcone zbiorowo w domach i hotelach, filmowane dla szantażu; część zmuszano do zajścia w ciążę jako narzędzia kontroli oraz do konwersji na islam.
Autorzy jako kluczowy czynnik sprzyjający wskazują porażki instytucji państwowych – strach przed oskarżeniami o rasizm oraz politykę „community cohesion” wprowadzoną po zamieszkach z 2001 roku, która w praktyce oznaczała unikanie działań mogących „urazić” mniejszości.
Według dokumentów sądowych i oficjalnych dochodzeń ok. 87 proc. skazanych w tego typu sprawach miało muzułmańskie imiona – imam dr Taj Hargey szacuje ten odsetek nawet na ok. 95 proc. Dominują sprawcy pochodzenia pakistańskiego, mniejsze grupy wywodzą się z Somalii, Iranu, Syrii i Turcji. Raport wskazuje przy tym na rolę wybranych elementów teologii i prawa islamskiego (m.in. koncepcję lojalności wobec muzułmanów i odrzucenia niewiernych, brak dolnej granicy wieku zgody, postrzeganie seksualności niemuzułmanek jako „łatwego mięsa”) – ofiary określano mianem „white trash” i „easy meat”, podczas gdy społeczności sikhijskie broniły swoich dziewcząt zbiorowo.
Autorzy opisują „całkowitą zdradę” (total betrayal) ze strony instytucji: policja ignorowała zgłoszenia, kryminalizowała ofiary jako „prostytutki” i wypuszczała sprawców za kaucją; służby socjalne odbierały władzę rodzicielską i zamykały sprawy mimo dowodów; NHS rejestrował obrażenia i choroby weneryczne u nastolatek, po czym odsyłał je z powrotem do oprawców; szkoły wykluczały ofiary zamiast reagować na sygnały wykorzystywania, a system licencji taksówkarskich odnawiał uprawnienia kierowcom zaangażowanym w logistykę gangów.
Według raportu Partia Pracy – w tym miejskie rady i posłowie – była informowana o skali problemu już ok. 2003 r., lecz zaprzeczała, blokowała dochodzenia i tłumiła dane o etniczności sprawców, stawiając na pierwszym miejscu „spójność społeczną”. Uruchomione w 2024 r. rządowe śledztwo ma, zdaniem autorów, celowo zawężony zakres pomijający wymiar demograficzno-religijny; wcześniejszy rząd konserwatywny nie wprowadził obowiązkowego rejestrowania statystyk etnicznych sprawców, a Szkocja odmówiła odrębnego dochodzenia.
Raport opisuje też skalę skutków dla ofiar – zespół stresu pourazowego, uzależnienia, przerwaną edukację, odbieranie dzieci przez państwo i samobójstwa – przywołując m.in. przypadek „Chloe”, wykorzystywanej seksualnie od 10.-11. roku życia przez setki mężczyzn, głodzonej przy użyciu heroiny i zmuszanej do konwersji na islam oraz „małżeństwa” religijnego.
Wśród rekomendacji raportu znalazły się m.in.: dożywocie (min. 50 lat dla liderów gangów, 25 lat dla uczestników) z motywem rasowym lub religijnym jako okolicznością obciążającą, deportacja skazanych cudzoziemców i podwójnych obywateli wraz z rodzinami wspierającymi sprawców, obowiązkowe rejestrowanie etniczności i religii sprawców, zakaz małżeństw zawieranych według prawa szariatu oraz automatyczna utrata praw rodzicielskich przez skazanych gwałcicieli.
https://hansard.parliament.uk/Commons/2026-06-18/debates/43EC98B7-082B-4D48-BE5A-737E895596AF/GroomingGangsIndependentInquiry
https://www.gbnews.com/news/grooming-gangs-rupert-lowe-releases-independent-report
https://pdfhost.io/edit?doc=441c1252-7954-426f-8d9a-ace15d659bbb
