26 marca Austria jako pierwszy kraj Unii ogłosiła zawieszenie łączenia rodzin dla uchodźców. Minister ds. integracji uzasadniła to przeciążeniem systemów zdrowia, zatrudnienia i edukacji oraz trudnościami imigrantów z integracją, zwłaszcza w nauce języka i znalezieniu pracy. W 2023 r. na tej zasadzie przybyło do Austrii 9,3 tys. osób, a w 2024 r. – 7,8 tys., co przy 9,2 mln mieszkańców uznano za obciążające.
Dla porównania, we Francji w 2022 r. wydano 11 740 pozytywnych decyzji na 29 344 wnioski o łączenie rodzin, a w latach 2018-2021 liczba pierwszych tytułów pobytu wzrosła z 12 255 do 14 444. Według OECD w latach 2005-2020 z powodów rodzinnych do Francji przybyło 41% imigrantów – to największa proporcja w Europie, wobec 14% w Niemczech, 16% w Wielkiej Brytanii, 28% w Hiszpanii i średniej UE wynoszącej 24%. Skorzystanie z tej zasady wymaga tam teoretycznie 18 miesięcy pobytu i stabilnych dochodów, a dotyczy małżonków oraz nieletnich dzieci.
Dania (11,8%) i Holandia (22,5%) stosują surowsze kryteria: minimalny wiek małżonków 21-24 lata, wyższe wymagania dochodowe (dwukrotność świadczeń socjalnych) oraz dowody wykształcenia i pracy. Szwecja, z 37% imigracji rodzinnej, zaostrzyła zasady w 2016 roku, co obniżyło liczbę azylantów do najniższego poziomu od 40 lat. Portugalia (35,78%) też ma wysoki odsetek, ale wyróżnia się lepszą integracją – bezrobocie wśród imigrantów (7%) jest na poziomie obywateli (7,1%).
We Francji próba zaostrzenia zasad łączenia rodzin w ustawie imigracyjnej z 2024 r. została zablokowana przez Radę Konstytucyjną, mimo że 61% Francuzów popiera jej zniesienie. W Polsce kryteria łączenia rodzin są bardzo hojne – dotyczą małżonków i nieletnich dzieci, a do złożenia wniosku trzeba mieć pobyt stały lub czasowy na dwa lata, status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, ewentualnie prowadzić badania naukowe lub mieć tzw. Niebieską kartę.
https://brusselssignal.eu/2025/03/austria-ends-family-reunification-for-asylum-seekers-but-not-indefinitely/
